دکتر" مهران کوچک "در گفت وگو با ايسنا، درباره ضرورت مصرف قرص هاي مسکن به هنگام بروز درد عنوان کرد: مسکن ها، داروهاي ضد دردي هستند که براي کنترل دردهاي معمولي و روزمره اي که مردم دارند استفاده مي شود و از طريق مراجعه به داروخانه به راحتي قابل تهيه هستند. وي در پاسخ به اين پرسش که آيا مردم به عنوان شهروندان عادي مجازند داروهاي ضد درد ساده اي چون استامينوفن، بروفن و ديکلوفناک را تهيه کرده و از آنها براي دردهاي ساده اي چون سردرد، کمردرد يا دردهاي دوران قاعدگي استفاده کنند، اظهار کرد: اين حق براي همه مردم محفوظ است که داروهای OTC را از داروخانه ها تهيه و مورد استفاده قرار دهند.
اين متخصص بيهوشي، ادامه داد: اگر شخصي به يک درد تکرارشونده چون سردرد که به دنبال استرس رخ مي دهد مبتلا شود، اما اين درد به کمک مسکن هاي معمولي که هميشه استفاده مي کرده است کنترل نشود و 48 ساعت به طول بينجامد، حتما بايد به پزشک مراجعه کند و مصرف داروهاي ضد درد ساده را بيش از دو روز ادامه ندهد. کوچک، با بيان اين که متاسفانه الگوي مصرف دارو در کشور به طرز صحيحي شکل نگرفته است، گفت: مردم عادت کرده اند زماني که درد دارند، بدون نسخه دارو تهيه کرده  و مصرف آن را ادامه داده و حتي به فرزندان خود نيز بدهند. عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي تاکيد کرد: مصرف بيش از اندازه مسکن ها به صلاح نيست. دبير انجمن بررسي و مطالعه درد در ايران در پاسخ به اين پرسش که آيا هر مسکني را براي هر دردي مي توان مورد استفاده قرار داد، عنوان کرد: برخي دردها نظير دردهاي شکمي که فرد هيچ گونه تجربه اي در مورد علت بروز آن ندارد و براي اولين بار تظاهر يافته اند، دردهايي نيستند که فرد براي درمانشان به سراغ مسکن ها برود. وي اضافه کرد: معمولا مي توان مسکن هايي چون استامينوفن را براي دردهاي ساده که پيچيدگي خاصي نداشته و تکرار شونده هستند و سال هاست که بيمار با آن سر و کار دارد، مورد استفاده قرار داد. اما براي هر دردي نبايد ابتدا از مسکن ها استفاده کرد.
عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي، دردهاي فوري، ناگهاني يا حاد مثل دندان درد شديد، يک درد شکم ناگهاني يا درد در قفسه سينه را به منزله علامت هاي خطري که نبايد دست کم گرفته شوند دانست و اظهار کرد: بيمار نبايد اين دردها را تحمل نکند. اما به هنگام تشديد دردهاي کهنه و مزمن مي توان از مسکن هاي معمولي استفاده کرد. وي همچنين درباره افرادي که درد را تحمل  کرده و از داروهاي مسکن براي بهبود وضعيتشان استفاده نمي کنند، گفت: تحمل درد يا آستانه درد در ميان افراد در هر اجتماعي تفاوت دارد. ما براي درک اندازه درد، يک شاخص عددي در نظر مي گيريم که بين صفر تا 10 است. درد يک پديده حسي است و مانند قند خون نمي توان آن را اندازه گرفت. معمولا از فردي که درد دارد سوال مي کنيم به دردي که دارد چه نمره اي مي دهد. کوچک اضافه کرد: به عنوان مثال مقياس عددي تحمل درد به هنگام شکستگي ران 9 و 10 است، تحمل اين درد خوب نيست و باعث اضافه شدن دردها و ناراحتي هاي بعدي مي شود. عدد درد 3 و 2 قابل تحمل است و با مسکن هاي ساده قابل کنترل است، اما تحمل دردهايي بالاتر از مقياس عددي 3 جايز نيست.